بازی را تازه باز کردهاید. صفحه وسط جا شده، اما برای کارتها، قطعههای هر نفر و لیوانها جایی نمیماند. یک نفر کارتها را روی مبل میگذارد و نفر دیگر تمام شب برای رسیدن به وسط صفحه جلو میآید. برای انتخاب میز جلو مبلی که واقعاً به شب بازی بخورد، اول سطح درگیر بازی را اندازه بگیرید و بعد آن را کنار شیوهٔ نشستن خود بگذارید. با همین آزمایش میفهمید کدام میز برای روز عادی و دورهمی هر دو جواب میدهد.
زمین بازی را قبل از میز اندازه بگیرید
یک بازی که زیاد بیرون میآورید باز کنید. صفحه، کارتهای عمومی، قطعههای ذخیره و بخش هر نفر را درست مثل شب بازی روی سطح فعلی بچینید. جعبه و در آن را فقط وقتی داخل اندازه حساب کنید که واقعاً روی میز میمانند. شاید در یک بازی صفحه کوچک باشد، اما هر نفر جلوی خودش سه ردیف کارت بخواهد. در یک بازی دیگر بخش بزرگی از سطح را نقشه میگیرد و هر نفر فقط چند مهره دارد. ابعاد خود صفحه تصویر کامل استفاده را نمیدهد.
با متر، بزرگترین طول و عرض ترکیب را از لبهٔ آخرین قطعه بگیرید. جایی را که دست هنگام برداشتن کارت یا انداختن تاس اشغال میکند هم در نظر بگیرید. دو نفر را برای یک بار بازی یا حتی پنج دقیقه چیدن فرضی کنار سطح بنشانید. وقتی هر دو نفر دستشان روی میز است، ببینید کدام حرکت واقعاً جا میخواهد. همان مقدار را کنار اندازهها بنویسید. اگر از زیرانداز یا سینی تاس استفاده میکنید، آن را از اول در همان چیدمان بگذارید.
شکل نشستن، انتخاب مربع یا مستطیل را روشن میکند
اگر بیشتر وقتها دو نفر کنار هم روی کاناپه و یک یا دو نفر روبهرو مینشینند، یک سطح کشیده بهتر فرصت تقسیم بخشها را نشان میدهد. صفحهٔ اصلی در میانه باشد و کارتها در دو سمت قرار بگیرند. برای امتحان این شکل، لبههای سطح را روی میز فعلی با کاغذ مشخص کنید و ببینید آیا نفر نشسته در انتها به بخش اصلی میرسد. ممکن است کارتخواندن آسان باشد، اما برداشتن مهرهای که طرف دیگر نقشه است به کمک نفر روبهرو نیاز پیدا کند.
با چند صندلی دور سطح، یک میز مربع هم ارزش امتحان دارد. چهار نفر میتوانند هر کدام یک سوی میز را بگیرند. مرکز مربع بزرگ از بعضی جایگاهها دورتر از چیزی است که از روی عکس به نظر میرسد. لازم است خودتان بنشینید و یک بار مهرهٔ وسط را بردارید. وقتی قرار است یکی از لبهها به مبل نزدیک باشد و طرف دیگر راه اصلی عبور است، چیدمان چهار طرفه را با صندلیهای واقعی امتحان کنید. جای صندلی اضافه هنگام بازی بخشی از فضای موردنیاز است.

نمونهٔ فرم مربع برای مقایسهٔ دسترسی از چهار طرف. عکس از گالری دکوراسیون اطلس. صفحهٔ مدل نیکا
وسایل پذیرایی جای جدا داشته باشند
در بازیای که قطعات کاغذی زیادی دارد، لیوان را در جایی بگذارید که برای برداشتن آن دست از روی دستهٔ کارت رد نشود. اگر در خانه میز عسلی دارید، برای چند نفر آن را کنار محل نشستن بگذارید و مسیر برداشتن لیوان را امتحان کنید. گاهی با منتقل کردن فقط دو لیوان و بستهٔ خوراکی، یک میز قدیمی کاملاً جواب میدهد. اگر بیشتر اوقات دو نفر بازی میکنند، خرید سطح بزرگتر برای یکی دو شب در سال ممکن است فضای هرروز اتاق را بیجهت کم کند. شلوغترین شب عادی خانه را معیار قرار دهید.
برای وسایلی که از بازی خارج میشوند، یک جای موقت نزدیک لبه در نظر بگیرید. مهرههایی که باید دوباره استفاده شوند با قطعههایی که قرار است جمع شوند مخلوط میشوند، بهخصوص وقتی نور کم است یا میز نقشی از زیر شیشه نشان میدهد. یک ظرف کوتاه یا یک زیرانداز مناسب میتواند محدودهٔ دید قطعهها را روشنتر کند. هنگام انتخاب زیرانداز، سطح میز و دستور نگهداری آن را در نظر بگیرید. حرکت دست از دستمال، لیوان یا بشقاب به کارتها هم بهتر است کوتاه و روشن باشد.
یک دور آزمایش با ارتفاع واقعی میز انجام دهید
ابعاد و ارتفاع گزینهٔ موردنظر را روی صفحهٔ گروه جلو مبلی و عسلی اطلس و مشخصات همان مدل ببینید. بعد کنار مبل روی یک سطح موقت پایدار با ارتفاع نزدیک به گزینه، حرکتهای اصلی بازی را امتحان کنید. یکی صفحه را بچیند، دیگری به مهرههای مرکز دست بزند و نفر سوم یک کارت از لبه بردارد. اگر برای هر یک از حرکتها باید جلوتر از حالت راحت بنشینید، شاید لازم باشد فاصلهٔ مبل یا شکل سطح را تغییر دهید. بلندی میز را با نشیمن فشردهٔ مبل بسنجید؛ وقتی واقعاً نشستهاید، موقعیت دست در مقایسه با مبل خالی فرق میکند.
برای مثالی ساده، یک ترکیب فرضی ۷۰ در ۴۵ سانتیمتر از صفحه و کارتها را در نظر بگیرید. اگر کنار بخش کارتها ده سانتیمتر جای برداشتن و کنار دیگر یک ناحیهٔ جدا برای تاس لازم دارید، قالب را در همان ابعاد گسترش دهید و ببینید از کدام سمت بیرون میزند. بهاندازهٔ چیزهایی که روی میز میمانند جا بدهید. وسایل کمکاربرد را از قالب بیرون بگذارید تا تخمین به چیزی نزدیک شود که واقعاً در خانه رخ میدهد.
آزمون خواندن نوشتهها را جا نیندازید
نوشتهٔ ریز کارت یا عدد روی مهره وقتی بد دیده میشود که چراغ از یک زاویه مستقیم به سطح بتابد یا پشت سر نفر خواننده سایه بیفتد. کارتها را در همان ساعتی که معمولاً بازی میکنید روی سطح آزمایشی بگذارید. همه از جای خود سعی کنند نوشته را بخوانند. اگر لازم است چراغ رومیزی دیگری روشن شود، جای چراغ و سیم آن را بیرون از مسیر عبور پیدا کنید. یک زیرانداز سادهٔ سازگار با سطح میز هم به دیدن قطعات کمک میکند. پیش از خرید زیرانداز، با چیزی که از قبل دارید امتحان کنید تا ببینید مشکل از نور است یا از نقش و رنگِ زیر قطعهها.
بعد از بازی هم میز باید برای خانه کار کند
پیش از خرید، تصویر فردای دورهمی را در نظر بگیرید. دو نفر روی مبل مشغول چایاند، کسی از کنار میز رد میشود و همان اتاق شاید جای مطالعه هم باشد. میز باید در این وضعیت هم جا داشته باشد. ببینید وسایل بزرگ بازی بعد از جمع شدن کجا میروند. اگر روی میز فقط یک سینی روزمره باقی میماند، جای آن را روی قالب امتحان کنید و فضای آزاد کنار آن را ببینید. در خانهای با بازیهای متنوع، یک صفحهٔ قابلحمل روی سطح ثابت یا استفاده از میز غذاخوری برای بازی وسیع ممکن است انتخاب روزمره را سادهتر کند.
در پایان، چهار مورد را کنار هم بگذارید. شکل نشستن، اندازهٔ چیدمان واقعی، محل پذیرایی و استفادهٔ روز عادی. شکلها و ابعاد را با همین چهار مورد مقایسه کنید. اگر نمونهٔ مربع و مستطیل هر دو از نظر جا پاسخ میدهند، مدلی را جلوتر بگذارید که نفرهای کناری به مرکز دسترسی راحتتری دارند و برای جمع کردن بازی هم وسایل را روی مسیر عبور نمیگذارد. عکس محصول را با قالب و مشخصات مدل واقعی تطبیق دهید. اندازهٔ کوچک روی صفحهٔ گوشی با فضایی که واقعاً در خانه در اختیار دارید تنها وقتی قابل مقایسه میشود که هر دو را با متر دیده باشید.
