روی کاغذ میشود جای مبل و میز را چند بار عوض کرد و هر بار نتیجه را دید. در خانه برای همین کار شاید لازم باشد مبل را از روی فرش بلند کنید یا از کسی کمک بگیرید. اگر قرار است جای وسایل را تغییر دهید یا پیش از خرید اندازهٔ یک میز را بررسی کنید، یک نقشهٔ ساده در اندازهٔ مشخص بکشید. کاغذ شطرنجی، متر، مداد و چند تکه کاغذ رنگی کافی است. در پایان، از نقشه برای انتخاب دو چیدمان قابل آزمایش در اتاق استفاده میکنید.
مقیاس سادهای انتخاب کنید که اتاق روی برگه جا شود
برای بیشتر نقشههای خانگی، مقیاس ۱ به ۲۰ شروع خوبی است. یعنی هر یک سانتیمتر روی کاغذ، بیست سانتیمتر در اتاق را نشان میدهد. دیوار چهارمتری روی برگه بیست سانتیمتر میشود. پیش از شروع، طول بلندترین ضلع را بر بیست تقسیم کنید و ببینید روی خطکش جا میشود یا خیر. حاشیهٔ خالی برای یادداشت اندازهها هم لازم است. اگر اتاق خیلی بزرگ است، کاغذ را افقی بگیرید یا مقیاس کوچکتری انتخاب کنید. مهم این است که نقشه و تمام تکههای مبلمان را با یک مقیاس بکشید.
یک مثال برای تبدیل اندازه
اگر خانههای کاغذ شما پنج میلیمتر هستند، در مقیاس ۱ به ۲۰ هر خانه ده سانتیمتر از واقعیت است. طول یک کاناپهٔ فرضی ۲۲۰ سانتیمتر، ۲۲ خانه و عمق ۹۰ سانتیمتر، ۹ خانه میشود. برای میز فرضی ۱۱۰ در ۶۰، ۱۱ خانه در ۶ خانه کنار بگذارید. اگر کاغذ شما خانههای متفاوتی دارد، ابتدا طول یک خانه را با خطکش کنترل کنید. پایین برگه بنویسید هر خانه چند سانتیمتر است و یک خط به طول یک متر واقعی هم رسم کنید. این خط بعداً هنگام کپی یا چاپ دوباره مرجع خوبی است.
محدودهای را بکشید که واقعاً در اختیار دارید
ابعاد را از سطح داخلی دیوار بگیرید. اگر اتاق چند زاویه دارد، از یک گوشهٔ شناساییشده شروع کنید و اندازهها را با ترتیب دور اتاق یادداشت کنید. ستون، برآمدگی دیوار، شوفاژ و طاقچههایی را که جلو آمدهاند علامت بزنید. فرش را جدا بکشید تا در مرحلهٔ مقایسه بتوانید آن را حرکت بدهید. اگر شکل اتاق از یک مستطیل ساده بزرگتر است، به دو یا سه مستطیل کوچک تقسیمش کنید و هر قسمت را با اندازهٔ خودش وارد نقشه کنید.
درها را با دو علامت نشان دهید. یکی جای چهارچوب و دیگری جهتی که در باز میشود. میتوانید قوس حرکت در را با خط کمرنگ بکشید. مسیر کشوی میز تلویزیون یا کابینت رو به نشیمن را هم در صورت ارتباط علامت بزنید. این فضاها روی نقشه خالی به نظر میرسند، اما در استفادهٔ هر روز باید بخشی از آنها آزاد بماند. اگر قرار است کنار پنجره صندلی بگذارید، محل پرده و راه دسترسی به پنجره را هم روی برگه مشخص کنید. لازم نیست ارتفاعها روی نقشهٔ کف رسم شوند. میتوانید ارتفاع پیشآمدگی و وسایل را جدا کنار نامشان بنویسید.

عکس کاتالوگ برای دیدن فرم مربع و نسبت میز با فضای اطراف. برای کشیدن نقشه از ابعاد ثبتشدهٔ مدل استفاده کنید. عکس از گالری دکوراسیون اطلس. صفحهٔ طرح آذین
برای هر تکهٔ مبلمان یک شکل کاغذی ببرید
ابتدا طول و عمق بیرونی مبل را بگیرید. برای یک مبل ال، دو ضلع، عمق هر قسمت و محل بخش بیرونزده را روی کاغذ جدا رسم کنید تا بتوانید آن را بچرخانید. صندلیهایی را هم که همیشه در نشیمن نیستند با رنگ دیگری بکشید. روی هر تکه نام، سمت روبهجلو و اندازهٔ اصلی را بنویسید. برای میز، شکل صفحه را تا جای ممکن درست رسم کنید و اگر پایه از بدنه جلو میزند، بیشترین محدودهٔ اشغال آن را ملاک بگیرید. اگر سبد یا چراغ زمینی جای ثابتی دارد و راه را میگیرد، با یک علامت ساده نشانش دهید.
بزرگترین وسیلههایی را که انتخاب جایشان محدود است اول قرار دهید. مثلاً تلویزیون شاید نزدیک پریز مشخص باشد و کاناپه تنها روی یکی از دو دیوار بلند جا شود. بعد از آن، میز و عسلی را امتحان کنید. اگر قصد خرید دارید، برای دو مدل در اندازهها و شکلهای مختلف تکه بکشید. منبع اندازه باید اندازهٔ محصول باشد. اندازهٔ تقریبی که با نگاه به عکس حدس زدهاید، به آسانی نتیجهٔ نقشه را جابهجا میکند. مدلهای دستهٔ جلو مبلی و عسلی اطلس
به جای پرکردن اتاق، مسیر کارهای روزانه را رسم کنید
خطی از ورودی تا جای نشستن بکشید. مسیر دیگری از نشیمن تا درِ بالکن، اتاق خواب یا میز غذاخوری مشخص کنید. اگر برای خوردن چای زیاد از آشپزخانه رفتوآمد میکنید، مسیر سینی را هم در نظر بگیرید. جهت باز شدن درها و جابهجایی صندلی را در آزمایش حساب کنید. در نقشهای که فقط وسایل دارد، راه عبور از کنار گوشهها ممکن است خیلی باز به نظر برسد. آنچه اهمیت دارد عرض باریکترین بخش مسیر و تغییر آن هنگام استفاده است.
اطراف محل نشستن هم سه موقعیت را در نظر بگیرید. کسی که مینشیند یا بلند میشود، کسی که لیوان را از روی میز برمیدارد و کسی که از مقابل رد میشود. اگر سه نفر همزمان از همان بخش استفاده کنند، کدام قسمت اول گیر میکند؟ وقتی از روی نقشه جواب روشنی پیدا نمیکنید، روی طرح کنار آن نقطه علامت بگذارید. بعد با کاغذ روی کف اتاق همان بخش را امتحان کنید. نقشه به شما میگوید کجا را بررسی کنید و بازسازی روی کف تجربهٔ واقعی آن را نشان میدهد.
یک نسخه برای روز عادی، یک نسخه برای مهمانی
روی همان نقشه، جای صندلیهای مهمان را با تکههای رنگی مشخص کنید. هر صندلی در زمان نشستن کمی با جایی که آن را کنار دیوار گذاشتهاید فرق دارد. جای معمول نشستن و جای حرکت صندلی هنگام برخاستن را امتحان کنید. در یک اتاق فرضی، اضافه شدن یک صندلی درست کنار انتهای میز، راه رسیدن به بالکن را باریک میکند. بهجای کوچک کردن فوری میز روی نقشه، جابهجایی صندلی به سمت دیگر را آزمایش کنید. اگر فاصله بهتر شد و نفر تازه هنوز به گروه نشسته رو دارد، همان جابهجایی کوچک را در خانه امتحان کنید. نقشهٔ روز عادی را هم جدا نگه دارید تا چیدمان دائمی بر اساس یک مهمانی در ماه انتخاب نشود.
دو طرح آخر را به اتاق واقعی برگردانید
از دو چیدمان عکس بگیرید یا دور قطعهها را با مداد بکشید. یکی را که دسترسی بهتر دارد و دیگری را که فضای باز بیشتری میدهد نگه دارید. فاصلههای مهم را روی کاغذ اندازه بگیرید و دوباره به اندازهٔ واقعی تبدیل کنید. برای نمونه، اگر مقیاس ۱ به ۲۰ است، چهار سانتیمتر روی نقشه برابر هشتاد سانتیمتر در خانه است. کنار هر طرح بنویسید کدام فاصله نیاز به آزمون عملی دارد. راهنمای اندازهگیری خانه برای سفارش میز نیز برای همین مرحله مفید است. راهنمای اندازهگیری اطلس
روی فرش یا کف با کاغذ محدودهٔ نزدیکترین گزینه را بسازید و در یک دور استفادهٔ عادی از کنار آن عبور کنید. اگر طرح عوض شد، نقشهٔ ساده را بهروز کنید تا گزینهٔ نهایی و جای دقیقش برای خرید یا انتقال مبلمان روشن باشد. همین برگه را نگه دارید. اگر چند ماه بعد خواستید یک صندلی یا عسلی اضافه کنید، اندازهٔ اتاق، مسیرها و جای وسایل اصلی از قبل در اختیار شماست.
