وقتی مبل یا میز را چند بار جابهجا میکنید، به خاطر آوردن تفاوت حالتها سخت میشود. یک عکس با لنز و زاویه متفاوت نیز ممکن است اتاق را بهاشتباه بزرگتر نشان دهد. برای انتخاب بین دو جانمایی، ابتدا سه قاب ثابت بسازید و هر پیشنهاد را با همان قابها ثبت کنید.
تصویر مفهومی این مطلب با هوش مصنوعی ساخته شده است.
سه نقطه را روی نقشه کوچک اتاق علامت بزنید
اولی ورودی نشیمن است؛ نشان میدهد هنگام ورود چه حجمی روبهروی شماست. دومی جای نشستنی است که بیشتر استفاده میکنید؛ برای دیدن مزاحمت در خط نگاه. سومی کنار تنگترین مسیر، مثلاً بین مبل و راهرو، است. روی کاغذ بنویسید گوشی را در هر نقطه تقریباً چقدر بالا گرفتهاید. از لنز معمول گوشی استفاده کنید و بین دو حالت بزرگنمایی را تغییر ندهید.
ابعاد را با گوشهها روی زمین پیاده کنید
چهار ورق سبک کاغذ را برای گوشههای وسیله بگذارید. روی سطوحی که احتمال باقی ماندن اثر چسب هست از چسب استفاده نکنید. برای مبل، علاوه بر محدودهٔ پایه، بیرونزدگی دسته یا پشت را هم روی طرح بکشید. برای وسیلهای با در یا کشو، در یک عکس جدا محدودهٔ بازشدن را نشان دهید. عکس کف به تنهایی ارتفاع و حجم را نشان نمیدهد؛ ارتفاع را با یک جعبهٔ سبک در همان نقطه تقریب بزنید.
عکس را با رفتار واقعی تطبیق دهید
از راه معمول وارد شوید، در محل همیشگی بنشینید، بلند شوید و از باریکترین مسیر با یک کیف معمولی عبور کنید. عکس نشان میدهد چه چیز از یک زاویه دیده میشود؛ آزمون حرکت میگوید اتاق چگونه کار میکند. اگر در عکس مرتب است ولی باید برای عبور بدن را بچرخانید، تصویر را مبنای نهایی قرار ندهید. ابعاد واقعی را با متر ثبت کنید؛ از روی عکس اندازه نگیرید.
دو حالت را با یک نمرهٔ ساده مقایسه کنید
برای هر حالت، کنار «ورود»، «دید از صندلی» و «عبور» یکی از سه کلمهٔ خوب، قابلقبول یا مشکلدار را بنویسید. اگر یکی از مسیرهای هرروزه مشکلدار است، ابتدا همان را حل کنید و بعد به تقارن یا دکور برسید. اگر جانمایی برای تحویل کالای جدید است، راهنمای اندازهگیری خانه پیش از سفارش را هم ببینید؛ جا شدن وسیله در اتاق و عبور آن از در یا راهپله دو بررسی جدا هستند.
